ระบบทุนนิยมดีจริงหรือระบบทุนนิยมดีจริงหรือ

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าโลกมนุษย์เราตอนนี้เป็นทุนนิยม โครงสร้างเศรษฐกิจต่างๆไม่ว่าจะเป็นประเทศมหาอำนาจอย่าง จีน อเมริกา

หรือสมัยก่อนรัสเซีย ก็คือทุนนิยม นับจากจบระบบฟิวดัล (ศักดินาเหนือรัฐได้รับการพัฒนาเรื่อยๆมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ด้วยการปฏิวัติอุตสาหกรรม ลัทธิจักรวรรดินิยม หรือแม้กระทั่งสงครามเย็น ล้วนเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้ระบบทุนนิยมได้รับการพัฒนาและแพร่ขยายแนวคิดออกเป็นวงกว้าง
ปัจจัยอีกส่วนหนึ่งที่ทำให้ระบบทุนนิยมได้รับการพัฒนาพร้อมกันไปกับเกมการเมืองโลกนั่นคือ กระแสแนวคิดแบบเสรีนิยม ที่มาพร้อมควบคู่กับระบอบประชาธิปไตยแบบทางอ้อม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งทำให้ระบบทุนนิยมได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในฐานะเครื่องมือที่จะพาชาติมุ่งสู่ความรวย และก็ รุ่งโรจน์
ทุนนิยมในแง่ของโครงสร้างระดับประเทศมีอยู่หลายระดับไม่ว่าจะเป็น ระบบทุนนิยมแบบไม่มีการคั่นแซงของเมือง ทุนนิยมสวัสดิการ หรือทุนนิยมโดยรัฐ แต่ละส่วนจะพึ่งพาตลาดแตกต่างกัน ตลาดจะเสรีมากน้อยเพียงใดขึ้นอยู่กับการกำหนดนโยบาย
แล้วทุนนิยมส่งผลดีกับโลกนี้จริงหรือ หรือบรรทัดฐานความดีนี้มีขึ้นเพื่อมนุษย์ แล้วมันดีต่อมนุษย์ใช่หรือ คนเขียนจะทดลองพาผู้อ่านทำความเข้าใจในอีกประเด็นของระบบทุนนิยม อย่างที่คนเขียนชี้แจงไปว่า ระบบทุนนิยมนั้นเกิดขึ้นได้เพราะมีคนสารภาพรวมทั้งอยาก เพราะมูลค่าที่เกิดจากเงินที่ใช้แลกนั้นทรงอานุภาพมากมาย รวมทั้งสามารถทำให้มนุษย์เรานั้นได้โอกาสเข้าถึงทรัพยาการต่างๆได้มากกว่าผู้ที่ไม่มีสมรรถนะสำหรับการหารายได้ ด้วยแนวความคิดแบบลัทธิเสรีนิยมนั่นเองที่พึ่งพาจริยธรรมของมนุษยนิยมเป็นบรรทัดฐานในการแข่งขัน เนืองด้วยเหล่าลัทธิเสรีนิยมนี้เองที่ใช้ข้อตกลงของความเป็นเฉพาะผู้เดียวกระโจนลงมาสู่ตลาดแข่งกันด้วยสมรรถนะสำหรับในการรวบรวมทุน มือคนใดกันยาวก็สาวได้สาวเอา แต่ว่าผลพวงที่ตามมาจากการแข่งขันในตลาดเสรีนั่นเป็นความแตกต่างของระบบ อาทิเช่น นาย เป็นคนจน ส่วนนาย เป็นคนมั่งคั่ง นาย ไม่มีเงินที่จะส่งลูกเข้าชั้นเรียนโรงเรียนที่เป็นของเอกชน แต่นาย มีเงินสามารถส่งลูกเข้าห้องเรียนได้ โน่นก็แสดงให้เห็นแล้วว่า การมีทุนนั้นนับเป็นการถ่างช่องว่างด้านสังคมให้มากขึ้นกว่าเดิมได้ ซึ่งแน่ๆ ถ้าใช้ศีลธรรมแบบปัจเจก (เป็นหนึ่งในศีลธรรมแบบมนุษยนิยมเช่นกันนาย ก็ไม่ผิด เพราะเขาหาเงินมาจากการแข่งขันในตลาด แต่ว่าปัญหามันเกิดตรงที่ทุนนิยมไม่มีที่ว่างสำหรับการเข้าถึงโอกาสสำหรับคนที่ไม่มีสมรรถนะสำหรับในการสะสมทุนเช่นคนอย่างนาย A
แล้วสิ่งสำคัญที่ทำให้มนุษย์เราเข้าถึงช่องทางสำหรับการครองทรัพยาการนั่นเป็นการศึกษา แต่ทุนนิยมกลับถ่างช่องว่างในส่วนนี้ให้ห่างออกไปโดยระบุความกว้างของความแตกต่างนี้ด้วยการแข่งขันของมนุษย์ด้วยกันเอง อย่าว่าแต่ว่าชิงชัยในระบบทุนนิยมเลย แม้แต่โอกาสในการเป็นมนุษย์ของนาย ก็อาจจะไม่เหลือเลยด้วยซ้ำ